ของรางวัลจากการเขียนบทความ

ได้มาอีกตัวแล้ว ถ้ายังมีมาอีกก็ว่าจะชิงไปเรื่อย ๆ รู้สึกเหมือนไม่มีคนแข่งด้วย ก็ดีนะได้แบบไม่ต้องลุ้นเลย 

บางทีก็แค่อยากเขียนไปเรื่อยแบบไม่ต้องมีหลักมีการอะไร แต่ก็ไม่ได้ต้องฝึกเอาไว้รูปแบบการเขียนรีวิว กลิ่นอายของตัวตนของเรา ต้องมีใส่ไว้เป็นภาพจำ นี่ก็ได้แต่คิดเอาเข้าจริงสุดท้ายแค่ทำอะไรตามใจนี่แหละ

จริงๆไม่ชอบเขียนอะไรเยอะแยะมากมายเพราะคิดว่าคงไม่มีใครอ่านอยู่แล้วเขียนเยอะไปก็เท่านั้น อีกอย่างถ้าเขียนแนวบ่น หรือบันทึกประจำวันคงไม่มีผลอะไรกับการทำ SEO หรอกมั่ง

เราชอบใจร้อน และขี้เบื่อ วางแผนไว้ก็ทำได้ไม่เคยเกินจุดเริ่มเลย ไฟนี่มันทำให้หมดพลังจริงๆ ตอนมีไฟนี่จะเขียนอะไรก็ได้หมดไม่สนอะไร แต่พอหมดไฟนี่เขียนอะไรไปมันก็เซ็งก็ท้อ ก็ไม่สนุก อันนี้แย่สุด อย่างน้อยขอให้สนุกกับการเขียนหน่อยเถอะ พอได้ผลตอบแทนไม่เข้าเป้าก็ท้อแหละ ไฟดับง่ายจัด กว่าจะจุดติดนี่อยากมากเลย

เวลาเขียนอะไรแนวนี้ก็ต้องเน้นว่าบันทึกเก็บไว้ให้ลูกหลานก็แล้วกัน แต่ว่าบางทีเราก็มาลบทีหลัง มีหลายบทความที่เขียนไปแล้ว พอเห็นว่ามันเก่าไม่มีประโยชน์กับปัจจุบันละก็ลบทิ้ง ที่จริงมันก็เก็บไว้เป็นประวัติศาสตร์ไปน่าจะได้อยู่นะ 

ช่วงนี้ก็ยังพอจะสนุกอยู่บ้างกับการได้เงินอันน้อยนิด รู้สึกยังไม่คุ้มค่าเหนื่อยเลย พอหาตังเพิ่มได้มาสักนิดนึงรายจ่ายก็พุ่งไปสองเท่าสามเท่า นี่แหละที่ทำให้ยิ่งท้อ ชีวิตสู้ดิ้นรนทำสิ่งที่ถนัดให้กลายเป็นเงินเป็นทองกันต่อไป บางอย่างถ้ามั่วคิดเยอะแล้วไม่ลงมือทำก็ควรเลิกคิดแล้วทำๆไปซะไม่ต้องคิดไรแค่ว่าทำตามเป้าที่กำหนดไว้ก็พอ 

ช่วงนี้ก็เน้นวางแผนเป็นแค่รายสัปดาห์พอ เพราะดูแล้วถ้าวางไว้ไกลว่านี้ล้มโละตลอด ใจเรานี่มันโครตโลเลเลย ก็เซ็งตัวเองเหมือนกัน ยิ่งพอมีของที่อยากได้ลอยเข้ามายิ่งแล้วใหญ่ ต้องอดใจแค่ไหนกันนะเห้อ พยายามล้างหนี้ให้หมดก่อนเถอะเรื่องอื่นค่อยว่ากัน